วัฒนธรรมอุแว้ แชร์ วัฒนธรรมหลอดแก้ว ฉากที่ 4 : คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับ 4027
ก็มีสีสันไปแบบหนึ่ง จูลี่ แคนคลินี ที่ปรึกษาด้านการสื่อสาร ภาษาฝรั่งเศส เล่าผ่านสื่อไปทั่วโลกว่า “ในฝรั่งเศส เรามักจะหัวเราะเยาะคนแปลกหน้าบนท้องถนน ถ้าคุณนั่งบนระเบียงร้านกาแฟคอยมองดูใครต่อใครที่เดินผ่านไปมา คุณอาจจะหัวเราะออกมาได้ เพียงแค่ดูการแต่งกาย หรือ การเดินของอีกฝ่าย เพียงแค่ สบตาอีกฝ่ายสักครู่ ก็เพียงพอที่จะเริ่มหัวเราะได้ เพราะว่า คุณจะเห็นรอยยิ้มตอบกลับมาให้คุณรู้ว่า พวกเขาก็คิดอยู่เหมือนกัน”เขาก็มีรอยยิ้มจาก เรื่องจิ้มบั้นเอว จึงเก็บมาเล่าให้ฟังเพื่อคลายเครียด มีเรื่องโดยย่อว่า หลังจาก ฮัดเช้ย และ ดินเทา หายหน้ากันไปหลายปี กระทั่งวันหนึ่งเขาเวียนวนมาเจอกันอีก ฮัดเช้ย เอ่ยถาม ดินเทา ตามฟอร์มนิยมว่าเป็นไงบ้าง ดินเทา เล่าว่า “ผมสบายดี แต่ผมหาภรรยาไม่เจอ เธอคงจะหายตัวเข้าไปในห้างสรรพสินค้า” ฮัดเช้ย รำพึงบ้างว่า “ผมเองก็หาภรรยาไม่เจอเหมือนกัน ว่าแต่ว่า ภรรยาของคุณหน้าตาเป็นยังไง” ดินเทา บอกว่า “เธอผอม สูง ผมบลอนด์ เคยทำงานเป็นนางแบบ ภรรยา คุณล่ะ หน้าตาเป็นยังไง” ฮัดเช้ย ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องสนใจภรรยาผม ไปหาภรรยาคุณกันดีกว่า” เป็น สุภาษิตยอดนิยม ของ วัฒนธรรมอินเดีย เขาถือว่า “แขก” เป็น “สิ่งที่สำคัญที่สุด” ชาวอินเดียเคยเล่าให้ผมฟังว่า “ทุกคนในบ้านจะกินข้าวปลาอาหารหลังจากแขกผู้มาเยือนทานเสร็จแล้ว!” ผู้มาเยือนหลานคนเขาไม่รู้ธรรมเนียมเรื่องนี้ ทานเพลินตั้งแต่เที่ยงจนถึงบ่ายสอง เจ้าของบ้านแอบทาน “เอื้อก” รองท้อง เอื้อก คือ น้ำลาย นั่นเอง ท่านกล่าวไว้ว่า “ลูกค้า คือ บุคคลที่สำคัญที่สุด ที่มาเยือนเราในสถานที่นี้ เขามิได้พึ่งเรา เราต่างหากที่จำเป็นต้องพึ่งเขา เขาไม่ได้มาขัดจังหวะการทำงานของเรา การรับใช้เขา คือ วัตถุประสงค์ของงานเรา เขามิใช่บุคคลภายนอก แต่เขาเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจเราทีเดียว ในการรับใช้เขานั้น เรามิได้ช่วยอะไรเขาเลย เขาต่างหากเป็นฝ่ายช่วยเหลือเราโดยให้โอกาสแก่เราที่จะได้รับใช้เขา!” บางประเทศเขามีกฎกติกา จนน่าจะแก้ไขรัฐธรรมนูญโทษฐานรบกวนสิทธิเสรีภาพในการกินสุดจะจุกจิก เช่น “อย่าเติมเครื่องปรุงก่อนชิมอาหาร เพราะถือว่าเป็นการไม่ให้เกียรติเชฟผู้ทำอาหารจานนั้น” หลายคนไม่คุ้นเคยก็บ่นกันพึมว่า “อ้าว! รสชาติไม่อร่อย แล้วจะให้กลืนให้มันลงไปกร่อยอยู่ในปากทำไม ฉันไม่ได้มานั่งหม่ำมื้อนี้เพื่อปรารถนาจะบรรลุเป็นพระอรหันต์นะเนี่ย” ยังมีกฎอีกเยอะ อย่างเช่น “อย่าใช้ ส้อม ช้อน หรือ มีด กระทบกัน รับประกันว่า ไทยสายหม่ำ คงจะสอบตกกันทั้งโต๊ะ ยังพอจะจำกันได้นะว่า หน้าบ้านคนไทยสมัยนู้น เขาจะมีโอ่งน้ำสะอาดเอาไว้ให้ใครก็ได้ที่มาแวะดื่ม เขามี กระบวย! ทำด้วยกะโหลกมะพร้าว มีด้ามถือสำหรับเอาไว้ตักนํ้าดื่ม น่าสนใจตรงที่เขามีสองขนาดซะด้วย.
ก็มีสีสันไปแบบหนึ่ง จูลี่ แคนคลินี ที่ปรึกษาด้านการสื่อสาร ภาษาฝรั่งเศส เล่าผ่านสื่อไปทั่วโลกว่า “ในฝรั่งเศส เรามักจะหัวเราะเยาะคนแปลกหน้าบนท้องถนน ถ้าคุณนั่งบนระเบียงร้านกาแฟคอยมองดูใครต่อใครที่เดินผ่านไปมา คุณอาจจะหัวเราะออกมาได้ เพียงแค่ดูการแต่งกาย หรือ การเดินของอีกฝ่าย เพียงแค่ สบตาอีกฝ่ายสักครู่ ก็เพียงพอที่จะเริ่มหัวเราะได้ เพราะว่า คุณจะเห็นรอยยิ้มตอบกลับมาให้คุณรู้ว่า พวกเขาก็คิดอยู่เหมือนกัน”เขาก็มีรอยยิ้มจาก เรื่องจิ้มบั้นเอว จึงเก็บมาเล่าให้ฟังเพื่อคลายเครียด มีเรื่องโดยย่อว่า หลังจาก ฮัดเช้ย และ ดินเทา หายหน้ากันไปหลายปี กระทั่งวันหนึ่งเขาเวียนวนมาเจอกันอีก ฮัดเช้ย เอ่ยถาม ดินเทา ตามฟอร์มนิยมว่าเป็นไงบ้าง ดินเทา เล่าว่า “ผมสบายดี แต่ผมหาภรรยาไม่เจอ เธอคงจะหายตัวเข้าไปในห้างสรรพสินค้า” ฮัดเช้ย รำพึงบ้างว่า “ผมเองก็หาภรรยาไม่เจอเหมือนกัน ว่าแต่ว่า ภรรยาของคุณหน้าตาเป็นยังไง” ดินเทา บอกว่า “เธอผอม สูง ผมบลอนด์ เคยทำงานเป็นนางแบบ ภรรยา คุณล่ะ หน้าตาเป็นยังไง” ฮัดเช้ย ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องสนใจภรรยาผม ไปหาภรรยาคุณกันดีกว่า” เป็น สุภาษิตยอดนิยม ของ วัฒนธรรมอินเดีย เขาถือว่า “แขก” เป็น “สิ่งที่สำคัญที่สุด” ชาวอินเดียเคยเล่าให้ผมฟังว่า “ทุกคนในบ้านจะกินข้าวปลาอาหารหลังจากแขกผู้มาเยือนทานเสร็จแล้ว!” ผู้มาเยือนหลานคนเขาไม่รู้ธรรมเนียมเรื่องนี้ ทานเพลินตั้งแต่เที่ยงจนถึงบ่ายสอง เจ้าของบ้านแอบทาน “เอื้อก” รองท้อง เอื้อก คือ น้ำลาย นั่นเอง ท่านกล่าวไว้ว่า “ลูกค้า คือ บุคคลที่สำคัญที่สุด ที่มาเยือนเราในสถานที่นี้ เขามิได้พึ่งเรา เราต่างหากที่จำเป็นต้องพึ่งเขา เขาไม่ได้มาขัดจังหวะการทำงานของเรา การรับใช้เขา คือ วัตถุประสงค์ของงานเรา เขามิใช่บุคคลภายนอก แต่เขาเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจเราทีเดียว ในการรับใช้เขานั้น เรามิได้ช่วยอะไรเขาเลย เขาต่างหากเป็นฝ่ายช่วยเหลือเราโดยให้โอกาสแก่เราที่จะได้รับใช้เขา!” บางประเทศเขามีกฎกติกา จนน่าจะแก้ไขรัฐธรรมนูญโทษฐานรบกวนสิทธิเสรีภาพในการกินสุดจะจุกจิก เช่น “อย่าเติมเครื่องปรุงก่อนชิมอาหาร เพราะถือว่าเป็นการไม่ให้เกียรติเชฟผู้ทำอาหารจานนั้น” หลายคนไม่คุ้นเคยก็บ่นกันพึมว่า “อ้าว! รสชาติไม่อร่อย แล้วจะให้กลืนให้มันลงไปกร่อยอยู่ในปากทำไม ฉันไม่ได้มานั่งหม่ำมื้อนี้เพื่อปรารถนาจะบรรลุเป็นพระอรหันต์นะเนี่ย” ยังมีกฎอีกเยอะ อย่างเช่น “อย่าใช้ ส้อม ช้อน หรือ มีด กระทบกัน รับประกันว่า ไทยสายหม่ำ คงจะสอบตกกันทั้งโต๊ะ ยังพอจะจำกันได้นะว่า หน้าบ้านคนไทยสมัยนู้น เขาจะมีโอ่งน้ำสะอาดเอาไว้ให้ใครก็ได้ที่มาแวะดื่ม เขามี กระบวย! ทำด้วยกะโหลกมะพร้าว มีด้ามถือสำหรับเอาไว้ตักนํ้าดื่ม น่าสนใจตรงที่เขามีสองขนาดซะด้วย
United States Latest News, United States Headlines
Similar News:You can also read news stories similar to this one that we have collected from other news sources.
DSI แจ้งข้อกล่าวหาคดีฟอกเงิน “แชร์ nicereview” เพิ่มอีกหนึ่ง เร่งติดตามอีก 5 คนDSI แจ้งข้อกล่าวหาคดีฟอกเงิน “แชร์ nicereview” เพิ่มอีกหนึ่ง เร่งติดตามอีก 5 คน - เปิดโอกาสชี้แจงแก้ข้อหา วันที่ 15 ส.ค.
Read more »
ครอบครัว 6.O ฉากที่ 15ครอบครัว 6.O ฉากที่ 15 : คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับ 4016
Read more »
วัฒนธรรมอุแว้ แชร์ วัฒนธรรมหลอดแก้ว ฉากที่ 1วัฒนธรรมอุแว้ แชร์ วัฒนธรรมหลอดแก้ว ฉากที่ 1 : คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล หนังสือพิมพ์ฐานเศษฐกิจ ฉบับ 4021
Read more »
ครูสาว ร่วมกิจกรรมกดไลค์-แชร์ เสียท่าแก๊งคอล สูญเงิน 1.6 ล้านครูสาวนครปฐม ร่วมกิจกรรมกดไลค์-แชร์ เสียท่าแก๊งคอลเซ็นเตอร์สูญเงิน 1.6 ล้าน เข้าแจ้งความสภ.เมืองนครปฐม ตำรวจออกหมายจับ 6 บัญชีม้า
Read more »
วัฒนธรรมอุแว้ แชร์ วัฒนธรรมหลอดแก้ว ฉากที่ 2วัฒนธรรมอุแว้ แชร์ วัฒนธรรมหลอดแก้ว ฉากที่ 2 : คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับ 4023
Read more »
วัฒนธรรมอุแว้ แชร์ วัฒนธรรมหลอดแก้ว ฉากที่ 3วัฒนธรรมอุแว้ แชร์ วัฒนธรรมหลอดแก้ว ฉากที่ 3 : คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับ 4025
Read more »