รางวัลแห่งความภักดีนายใหญ่/เปลว สีเงิน
ทักษิณยัง "ทรยศ-หักหลัง" อย่างเลือดเย็น จน "อดีตนายกฯ สมัคร" ต้องตรอมใจ และตายไปในที่สุด! ไปเชิญนายสมัครมาเป็น "นายกฯ นอมินี" ให้ เมื่อปี ๕๑ เมื่อสั่งซ้ายหัน-ขวาหันไม่ได้ดังใจ ฉวยโอกาสตอนโหวตกลับมาเป็นนายกฯ รอบ ๒ ตอนกันยา.
๕๑ หลอกให้นายสมัครมาประชุม บอกเป็นการประชุมเพื่อโหวตให้เป็นนายกฯ รอบ ๒ ให้เอาน้องเขย "นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์" ขึ้นเป็นนายกฯ แทน! ถึงวันประชุม ไปสภาฯ หวังรับการโหวตเป็นนายกฯ...พอไปถึง อ้าว.... วันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๕๑ วันนั้น ถ้าใครจำได้...... จะเห็นภาพนายสมัครซ่อนความเจ็บปวดที่ถูกทักษิณกระทำ ก้มหน้าเดี่ยว-ดุ่ม เดินหลบไปขึ้นรถเหงาหงอย กลับบ้าน คนระดับนายสมัคร ถือเป็นตำนานทางการเมือง ยอมเสียชื่อเสียง "เพื่อทักษิณ" คนโฉดชาติ เสียใจ ช้ำใจ พลังที่เคยคุคลั่ง ก็ราโรย และนั่น มะเร็งร้ายที่จ้องโจมตี มันก็ได้จังหวะถาโถม ผมละ "เกลียดตัวเอง" ที่เห็นอะไรสะเทือนใจแล้ว "ยากลืม" อย่างกรณีอดีตนายกฯ สมัครเหมือนกัน ติดตาผม คือ.......... อดีตนายกฯ สมัคร สวมเสื้อโค้ตกันหนาว ซูบโทรม ในสภาพอ้างว้าง เหมือนโลก-ทั้งโลก มีท่านคนเดียว นั่งเหม่อลอย คล้ายรอรถ จะว่าคนเดียวก็คงผิด เพราะยังมีสุภาพสตรีอีกท่านหนึ่ง น่าจะเป็นคุณหญิง "ภริยาท่าน" ยืนเฝ้าอยู่ห่างๆ คุณสมัครป่วย ....... เดินทางไปรักษาต่างบ้าน-ต่างแดน แค่ส่งคนไปรับ ไปดูแล ไม่ปล่อยให้ท่านกับภริยาต้องหอบหิ้วซัดเซพเนจรกันไปอย่างนั้น บอกตรงๆ ผมเห็นสภาพคุณสมัครวันนั้นแล้ว ทั้งที่เป็นศัตรูทางทัศนะ แต่น้ำตาผมซึม นี่ไม่ใช่นิยายบทเศร้า แต่เป็นบทสะท้อนตัวตนและหัวใจคนชื่อทักษิณ และพฤศจิกา.๕๒ ท่านก็เสียชีวิต......... แต่ก็ใช่ว่าทักษิณจะไร้เสียซึ่งน้ำใจเสียทีเดียว “ผมและครอบครัวขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของ ฯพณฯ สมัคร สุนทรเวช มา ณ ที่นี้ดวยครับ และไม่สามารถไปร่วมงานด้วยตัวเอง ใดๆ ในโลกล้วนอนิจจัง พระพุทธเจ้าสอนไว้ แต่นักการเมืองไทยไม่คิด มีแต่เรื่องของอำนาจและผลประโยชน์เอาเป็นเอาตายกัน ทั้งๆ หลักคือมาเสียสละ” ว่ารางวัลแห่งความภักดีที่นายใหญ่มอบให้ทาส นอกจาก "ตายกับคุก" และป่วย-พิการแล้ว